Steun de strijd tegen MS
/

 

 

Over Marlika

Ik ben Marlika, 30 jaar, opgegroeid in Pijnacker, nu woonachtig in Rotterdam. Ik woon samen met mijn lieve man Maurice en onze prachtige kersverse dochter Manouk. Mijn allergrootste droom is dat ik zo lang mogelijk een actief, ondernemend leven kan leiden met mijn gezin. Hoe fantastisch zou dat zijn!   

Op 13 jarige leeftijd ben ik aangereden door een automobilist. Hier heb ik een whiplash aan overgehouden wat zich vervolgens uitte in chronische nek- en rugklachten. Sinds dat moment moest ik mijn leven aanpassen. Ik was snel moe of had pijn, waardoor ik bewuste keuzes moest maken in mijn leven.  Ondanks die keuzes en de lichamelijke pijn heb ik altijd ondernemend, actief en enthousiast in het leven gestaan.   

Zuid-Afrika 

Na mijn studie heb ik er voor gekozen om alleen naar Zuid-Afrika af te reizen om daar te gaan werken met zeer moeilijk lerende en zeer moeilijk opvoedbare kinderen uit Townships. Wat een mooie ervaring waar ik vandaag de dag nog steeds dankbaar voor ben. Het leven is niet te voorspellen, soms wordt het leven voor je bepaald. Maar de manier hoe je er mee om gaat zal bepalend zijn voor het vervolg.  Zoals mijn held Nelson Mandela zegt:

I have learned that courage was not the absence of fear, but the triumph over it. A brave man is not he who does not feel afraid, but he who conquers that fear.”  

En dat is nou precies wat ik ga doen: Moed laten zien door de angst te overwinnen!

Actief

Ondanks mijn lichamelijk ongemakken vanaf jonge leeftijd ben ik altijd uitdagingen aangegaan. Abseilen, bergbeklimmen, kanoën, ik wilde het gewoon ervaren en doen. Wetende dat ik daar een behoorlijke lichamelijk klap van zou krijgen hield me niet tegen. Ik ben een vechter en als ik iets wil ga ik daarvoor. Daarna moest ik vaak behoorlijk herstellen, maar dat had ik er voor over. RRMS is een klap daar bovenop. Nu heb ik niet alleen mijn chronische klachten waar ik rekening mee moet houden, maar ook mijn auto-immuunziekte. Bah, nogmaals in korte tijd mijn leven aanpassen. Ik blijf vechten, al wordt het mij wel steeds moeilijker gemaakt. Mocht de behandeling in Moskou aanslaan en ik me weer fitter voelen, dan zal ik jullie zeker op de hoogte houden van wat weer allemaal mogelijk is. 

4daagse

8x heb ik de 4daagse al uitgelopen. Wat een fantastisch evenement. Er zijn even geen problemen meer op de wereld. Iedereen is vrolijk een helpt elkaar verder. De 4daagse is voor mij niet makkelijk om te lopen, maar het levert mij zoveel positieve energie op. Ik geniet er dubbel en dwars van! Ik heb altijd gezegd ik loop minimaal 10x de 4daagse. Met de vooruitzichten in Nederland zit dat er niet in. Zelfs mijn vriendinnen willen mij duwend in een rolstoel over de finish helpen. Super lief! Maar voor mij is mijn droom om nog minimaal 2x zelfstandig lopend over de finish te komen! De behandeling in Moskou kan dat mogelijk maken. Het kriebelt nu al van binnen bij het idee dat ik deze droom nog kan verwezenlijken.   


Schaatsen

Vanaf jongs af aan was ik al helemaal gek van schaatsen. Op 4 jarige leeftijd was ik al niet van het ijs af te krijgen. Helaas kon ik door mijn klachten het niet meer voorzetten op wedstrijdniveau. Toch heb ik er voor gekozen om te blijven schaatsen voor de lol en gaf les aan de kleintjes.   

Juf

In het dagelijks leven ben ik juf. Wat een prachtig vak, eigenlijk een hobby. Mijn werk is echt een groot plezier. Vol passie sta ik iedere dag klaar voor de kinderen. Als intern begeleider ben ik vooral bezig met de zorgleerlingen. Ieder kind verdient een kans.    

Taarten

In mijn vrije tijd bak ik taarten. Ik verras iedereen met de lekkerste combinaties. Ik vind het heerlijk om mijn energie kwijt te kunnen in een nieuwe creatie. De mensen om mij heen vinden het natuurlijk ook helemaal niet erg om af en toe een puntje te proeven. 

Vrienden en familie noemen mij al jaren een bikkel. Niets staat Marlika in de weg wordt er vaak gezegd. Ze accepteren mij zoals ik ben. In maart kon ik wel door de grond zakken. Ik had mijn leven al aangepast naar wat er mogelijk was. Daar had ik vrede mee en ik was een gelukkig mens. Maar de boodschap dat dit ik nogmaals mijn leven moest gaan aanpassen werd mij te veel. Met de diagnose RRMS ben ik bang dat al mijn hobby’s al snel minder goed uit te voeren zijn. Het vervelende aan MS is, dat je niet weet hoe het zal verlopen.      

De behandeling in Moskou kan er echter voor zorgen dat ik mijn hobby’s kan blijven uitvoeren. Het is een zware behandeling met een heftig vervolgtraject. Maar ik wil blijven genieten van het leven. Ik wil er voor mijn gezin zijn. Ik wil de ziekte niet mijn leven laten bepalen.

Zou u mij kunnen helpen? Dat zou echt heel fijn zijn!

Donaties:

U kunt zelfstandig een bedrag overmaken naar:
NL21INGB0008983976 Stichting Keep Marlika Walking